بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و بیست و دوم :
و به رعدی آسمان‌خراش که پهنای قلبِ آسمانِ زمان را شکافت، بی‌خبری از شاهین کش‌دار شد تا جای او پدید آمد نقشِ قامتِ بلعیده شده در سایه‌ی زنی ایستاده مقابلِ رودخانه‌ای عمیق، گوش فرا داده بود به صوتِ برخوردِ جریانِ زلالِ رود به سنگ و باد بود که به ملایمتی کم نظیر، تارِ موهای صاف، بلند و قهوه‌ای تیره‌اش را شانه می‌زد. گه‌گاهی به هوای شیطنتی که هیچ با مذاقِ فعلیِ این زن سازگار نبود، تار
لطفا صبر کنید...
فرشته
0چه عاشقانه ی شیرین و جذابی بین دو نوری که با تاریکی جنگیدند و بر آن پیروز شدند😍❤️